AiMiN

Desde a antropoloxía sempre se intentou encher certos buracos, espazos, ocos, baleiros da historia e darlles un sentido en cada momento; que ocos terá esta obra de danza?

Ese misterio, que non ten por que asociarse a algo escuro polo feito de ser un buraco, podería vincularse a algo brillante, e isto é o que esperta o imaxinario desta proposta.
A partir desta idea intentamos imaxinar algúns deses buracos pasados, presentes e futuros. Cando veñan os aliens, intentarán descifralos, do mesmo xeito que o fixemos nós cos nosos antepasados: intentando atribuírlles o sentido que necesitamos que tivesen. Enchendo eses buracos de información e fake news da época por interese. Chámeselle político, relixioso ou, o que é o mesmo, económico.

Nesta residencia formúlase un exercicio de imaxinación cara ao futuro, pero tamén de baleirado cara ao noso presente e pasado. Un corpo sairá ao escenario. Ese corpo saíndo ao escenario provocará, ou mellor dito, non provocará, a indignación do público ante un acto que prometía a aparición, e non a ausencia, dun corpo que finalmente decidirá saír. Quizais indigne o público por outras cuestións.