Transfixión
Transfixión is a piece about doing. An exercise in low-intensity mysticism. A coming and going: the inside, all darkness, and the outside which, being so visible, becomes indecipherable. “Let us enter deeper into the thicket.”
Pentecostés
“Ao chegar o día de Pentecostés, estaban todos reunidos nun mesmo lugar. De súpeto veu do ceo un estrondo como un refacho impetuosa, que encheu toda a casa na que se atopaban. Aparecéronselles unhas linguas como de lume que se repartiron e pousáronse sobre cada un deles; quedaron todos cheos do Espírito Santo e puxéronse a falar noutras linguas, segundo o Espírito concedíalles expresarse.”
Feitos dos Apóstolos, 2, 1-5
O que acontece en Pentecostés parece maxia. Pero non o é. Non é un milagre. Non é unha revelación. Non é nada importante que pasará á Historia. En realidade non é nada sumamente relevante. É fráxil. E é forte. É un fío de luz a través dun muro de pedra.
Pentecostés é querer ver. É un acto de fe.
Esta é a acción sinxela que Diego fai obsesivamente desde hai uns anos para reafirmar o seu apoio plantar e recolocar o seu centro.
Esta é a rutina que Fran repite día tras día. Pregúntase que é o que procura insistindo nestes movementos unha e outra vez.
Belén está empeñada en mostrar ao mundo unha imaxe de forza. Dúbida de se realmente é forte ou pensa que o é.
Accións. Prácticas. Rituais. Movementos que repetimos unha e outra vez, día tras día. Case sen cansarnos, case sen darnos conta. Unha liturxia pagá na procura dun instante.
Cruceiro Graner
En outubro de 2021, Fran Martínez e Diego M. Buceta, gozan dunha semana de residencia en Graner, Barcelona. Este espazo-tempo permítelles continuar traballando nas súas propias propostas neste espazo privilexiado que é Graner.
Ademais de espazo de creación, ambos artistas participan no encontro de clausura de FF90, un laboratorio de encontro de artistas dunha mesma xeración (os 90).
Unha oportunidade para coñecer o contexto da danza e as artes vivas en Barcelona e xerar novas sinerxias e encontros con artistas e xestores/as de diferentes estruturas da cidade.
Fran Martínez
Galician dancer and choreographer. I trained in acting and dance in different schools across Spain, Portugal, and Belgium. I was awarded the DanceWeb scholarship – ImpulsTanz Festival Vienna 2019.
I have worked with Teatro Ensalle, Tino Sehgal, Dora García, Amélia Bentes, Berio Molina, Meytal Blanaru, Jesús Rubio, Voadora – Marta Pazos, Pisando Ovos – Rut Balbís, Natalia Fernandes, Lucía Estévez, Paula Quintas, Colectivo Glovo, RosanayAris, Alba González, and Sanna Kekäläinen, among others. I am co-founder of the movement arts company Pálido Domingo together with Diego M. Buceta and Belén Bouzas.
I maintain an artistic partnership with Elena Carvajal. Together we created Somaficción (2022) and Realmente ahora no ya no (2024), and we continue to accompany each other steadily across projects, encounters, and contexts.
a temperatura o temperamento, my first creation, premiered in 2015 at Teatro Ensalle in Vigo and received the jury prize at the GraciasXFavor Festival – Santander 2017. In 2022, also at Teatro Ensalle in Vigo, I premiered this project, which I continue to develop: TRANSFIXIÓN.